het burgerlijk recht maakt een grofmazige tweedeling tussen enerzijds transacties met consumenten (of: b2c-relaties), waar ongelijkheidscompensatie een vertrekpunt is, en anderzijds transacties tussen commerciele partijen (of: b2b-relaties), waar dat niet zo is. in deze oratie wordt betoogd dat deze tweedeling te absoluut is. tussen commerciele contractanten bestaat soms een dermate onrechtvaardige ongelijkheid, dat bescherming van bepaalde partijen, zoals de zzp'er, nodig is. dat leidt tot differentiatie tussen verschillende commerciele contractanten. de wetgever differentieert weliswaar incidenteel en beschermt soms bepaalde typen commerciele contractanten, zoals bij het wetsvoorstel franchise, de wettelijke handelsrente en algemene voorwaarden, maar doet dat volgens de auteur inconsistent. deze oratie brengt meer lijn in het onderscheid tussen commerciele contractanten. aan de hand van een nieuw criterium wordt duidelijk gemaakt wanneer een zwakkere commerciele contractant zou moeten worden beschermd, en wanneer niet.