er doen allerlei verhalen de ronde over onderzeebootcommandant salvatore todaro. hij is een magier, een fakir, een hypnotiseur die nooit slaapt: voor de bemanningsleden van de cappellini blijft hun commandant, sinds een eerdere verwonding gevangen in een ijzeren korset, een enigma. omgekeerd hebben todaro’s bemanningsleden voor hem geen geheimen: koraalvisser-monteur stumpo, die alles weet over vrouwtjesoctopussen, luitenant stiepovich, onafscheidelijk van zijn viool, kok giggino, die in extase raakt door nieuwe mogelijkheden met aardappels... door hun ogen vertelt sandro veronesi het verhaal van het leven aan boord van een onderzeeboot in de tweede wereldoorlog: de monotonie, het ruimtegebrek, de spanning tijdens een plotselinge aanval en de beslissing over leven of dood van vriend en vijand die todaro moet nemen als hij een onbekend belgisch koopvaardijschip tot zinken brengt. sandro veronesi en edoardo de angelis houden ons in dit waargebeurde heldenepos een spiegel voor. welke wetten gelden als het erop aankomt: die van de oorlog, die van de zee of die van de menselijkheid? sandro veronesi (1959) is een van de grootste italiaanse schrijvers van zijn generatie. maar liefst tweemaal won hij de premio strega, de belangrijkste literaire prijs van het jaar van italie, voor zijn romans kalme chaos en de kolibrie. edoardo de angelis (1978) is een italiaanse filmregisseur en scenarioschrijver. sandro veronesi en edoardo de angelis schreven samen het scenario voor de film comandante, die door de angelis wordt verfilmd. de kapitein van het belgische schip wordt gespeeld door johan heldenbergh, bekend van de verfilming van de helaasheid der dingen. ‘hoewel het verhaal zich afspeelt ten tijde van de tweede wereldoorlog is deze krachtige getuigenis van de seculiere, humane en onontkoombare plicht van elk individu om zijn medemens te redden op volle zee bijzonder actueel. veronesi toont wederom aan dat de ware kracht van proza wordt ontketend door alle registers zorgvuldig op elkaar af te stemmen; een scherp geslepen mes snijdt goed, maar een te scherp mes breekt af.’ roberto saviano, corriere della sera over de kolibrie: ‘een rijke en intrigerende roman van een schrijver die alles heeft gegeven wat hij in zich had.’ het parool ‘als romanschrijver lijkt veronesi steeds tijdlozer te worden. in italie wordt hij al vergeleken met beckett en tolstoj.’ humo