als dit een middeleeuw was, zou ik een ridderes zijn, in onzichtbare uitrusting de dagen een voor een doorboren totdat ze rood kleuren als de dagenraad. ik zou monsters molesteren en draken durven belachen, ik zou de aarde horen dreunen onder trots gestamp. maar het is, ach, heden – men ziet mijn moeite niet, de zorg, het afgerukte haar, of noemt me agressief, vechtend om een plaatje vertrappen ze mij. mijn botten zijn as. weg met de dag waarop ik werd geboren, met de nacht die zei: een strijder is ontvangen!