sophie’s oog viel op een briefje op de mat van de voordeur: help! ik ben een dak- en thuisloos paard geworden! mijn baasje is net verhuisd en ik moet mee. maar ik kan niet buiten wonen als het regent en daarom zoek ik een lekkere warme stal voor de nacht en een fijne wei voor overdag. als ik geen plek vind, moet ik verkocht worden! o ja, ik ben een ruin, volbloed arabier en ik hou van rennen. wie kan ons helpen? we zijn radeloos! vriendelijk dank, wiz sophie las het briefje nog een keer over. wat een rare tekst. en een volbloed arabier nog wel. die hoorde vast bij een of andere vreselijk chique en bekakte oudere dame of heer. met de komst van cato op pensionstal de ponyhof verandert er veel voor de tweeling sophie en sanne. maar of ze dat nou zo leuk vinden…