na het kleurrijk debuut van andre van eynthoeve met "het onboek van blauw" (1999), waarin de schrijver afscheid nam van een ondraaglijk verleden, nu deze tweede uitgave van geconstrueerde gedichten. bij van eynthoeve blijft het gissen. hoe ironisch of reviaans zijn de dichters waarlijke emoties? verdwaald tussen 'bruine heer' en high tech campus in de laboratorium-stad eindhoven, zoekt de auteur bijna verbeten wederom naar een gevoelig houvast in dit rappe digitale tijdperk. vootr de lezer die van gemaakte poezie houdt, en het kan verdragen op afstand gehouden te worden, kan dit boekje als plattegrond dienstdoen. gids in een stad, die voorop gaat?