er loopt een rode draad van beschreven levens door deze nieuwe speciale uitgave van buhne. perry pierik begint met het gedicht in memorie. verderop dicht threes wetting over louis couperus en denkt bere miesen terug aan pierre kemp. dan zijn er de beschreven levens door paul dentz (baudelaire), arie de jongh (anita berber), jan de rooy (ethel portnoy) en rogier de jong (nelly sachs), terwijl dorian d’oliveira schrijft over maureen hingert, een schoonheidskoningin van keur. piet ransijn geeft een heldere analyse van de levensfilosofie van albert camus en noud bles staat stil bij het onlangs overlijden van een groot literator, wim hazeu. dan is er het reisverslag van het echtpaar pott. ook een beschreven leven? zeker, want gerbrand kip beschrijft een levensmoment rond de vorige eeuwwisseling, op de fiets, met foto’s. ed bruinvis schrijft met gevoel over zijn moeder in de periode na de oorlog. even persoonlijk is het dagboekfragment van noud bles en aandoenlijk is het liefdesverdriet van paul ree, geschetst door veerle deknopper. boudewijn van houten schrijft, hoe toepasselijk in dit nummer, over biografieen en renzo verwer heeft het over de gewenste omvang van een goede biografie. perry pierik geeft een vooruitblik op de nog uit te brengen briefwisseling van hem en een overleden goede vriend: de kunst is een gulzig monster. tenslotte zijn er de vaste rubrieken: in #locatie herinnert eric klarenbeek zich kufstein, in #kunst in beeld geeft hans sizoo inzicht in leven en werk van reinier lucassen en marjon nooij maakte voor #truusjes keuze een mooie, op het thema aangepaste selectie