bij eerdere staatshervormingen leken de scenario’s op afspraken van een scheidend echtpaar (vlaanderen en wallonie) dat het wel eens geraakt over de verdeling van hun gemeenschappelijke bezittingen, maar niet over brussel. hoewel het brussels gewest autonomie kreeg over de gewestbevoegdheden, bleven de brusselaars voor de gemeenschapsbevoegdheden onder voogdij van de gemeenschappen. om de mening van de brusselaars werd niet gevraagd. het brussels studies institute wil deze aanpak omdraaien en het institutionele debat benaderen vanuit het perspectief van brussel, en van zijn inwoners. in dit boek buigen ruim vijfentwintig onderzoekers zich over de bevoegdheden die brussel en de brusselaars nodig hebben. ze vertrekken hierbij vanuit het meest eenvoudige scenario: brussel als autonoom gewest, zoals vlaanderen en wallonie, zonder onderscheid tussen gewest- en gemeenschapsbevoegdheden. zou dit het leven van de brusselaars verbeteren? dirk moors is medewerker ‘valorisatie’ bij het brussels studies institute. daarvoor was hij 10 jaar ambtenaar bij de vlaamse gemeenschapscommissie en 18 jaar adjunct-kabinetschef op brusselse en vlaamse kabinetten, waar hij mee instond voor de toepassing van het vlaams gemeenschapsbeleid inzake onderwijs, cultuur en welzijn in brussel. anneloes vandenbroucke is doctor in de psychologie (ku leuven, 2003) en sinds 2015 als onderzoekscoordinator verbonden aan het brussels studies insti¬tute. daar neemt ze een centrale rol in, in de realisatie van de bsi series. haar onderzoeksexpertise situeert zich vooral op het vlak van sociale ongelijkheid in het onderwijs. iadine degryse is historica en onderzoekster aan het brussels studies institute. haar onderzoek spitst zich toe op de geschiedenis van brussel, geschiedschrijving voor musea, herdenkingspolitiek en betwiste symbolen. simon boone is directeur van het brussels studies institute, het interuniversitair en intercommunautair platform voor onderzoek over brussel. hij is doctor in de sociologie (ugent, 2013) en spitste zich in eerder onderzoek vooral toe op sociale ongelijkheid in het onderwijs.