in haar poeziedebuut brand lieverd brand trekt asmae amaddaou een nieuw register open om als kind van de diaspora de weg naar huis te vinden. onderweg beweegt ze zich gracieus langs moskeeen, shishalounges, oude landen en kapperszaken. ze houdt hennagekleurde handpalmen vast en ontmoet jongens met sterrenstelsels aan kogelgaten. ze ziet live bloedbaden op al jazeera en dobberende bootjes op zee. ze ruikt sissende spiesjes lamsvlees op de barbecue en hoort hoe liefdesliedjes uit vorige levens zich langzaam in haar oor nestelen. in zintuiglijke en brandend actuele gedichten vraagt amaddaou zichzelf keer op keer af wat had kunnen zijn in een ander leven. ‘amaddaou snapt en doorleeft de  nuances van de diaspora. ze maakt er poezie van als een chirurg: precies, specifiek, doorvoeld en gevuld met zorg en compassie.’ benzokarim ‘ik verdwijn in amaddaou’s verzen, haar wereld, waar haar schrijven als een storm raast – krachtig maar ook zacht, strijdbaar maar o zo liefdevol. een geweldige bundel!' babs gons