arthur van amerongen is van alles (hij/zij/hullie) maar voelt zich vooral op zijn gemak als boze blanke man. de boze blanke man de nieuwe zondebok van links, een social construct zoals dat heet in het takkietakkie van de woke wappies. van amerongen dook in de wereld van de boze blanke man, en stuitte op schokkende zaken... ‘arthur is niet alleen een talentvolle scribent, humoristische man en begenadigd drinker, hij gedraagt zich ook steeds meer als de hofnar van (extreem)rechts. dat moet hij uiteraard zelf weten. maar ik vind het zonde van de literatuur. hij zou hij ook aan een nieuwe roman kunnen werken, een sleutelboek dat norse mannen van zijn generatie een stem geeft.’ ozcan akyol alias eus ‘het beeld dat van amerongen neerzet, reflecteert de cultuurhistorische ontwikkelingen vanaf de jaren zestig in nederland en is illustratief voor hedendaagse mechanismen in de maatschappij, zoals seksueel nationalisme, witte onschuld en daaraan gekoppeld masculinnocence. zijn mannelijke identiteit construeert arthur aan de hand van een met ironie doordrenkte strijd tegen de vertrutting van de maatschappij door toedoen van social justice warriors.’ emma gosses, de volkskrant