vier personages, een dag. de omstandigheden en het toeval stuwen hen naar een plek. het leven heeft hun tunnelzicht vernauwd. als nog niet ontplofte projectielen suizen zij op elkaar af. jonas van immerseel (21) wordt liefdeloos door zijn narcistische moeder gedomineerd. haar plannen om hem voor haar modehuis klaar te stomen, krijgen een flinke deuk wanneer hij op zijn zestiende gewond geraakt bij een ongeluk. zijn vader, voorheen zo goed als ontzichtbaar, verschijnt terug op het toneel. zijn ontluikende liefde voor hondentrainster lizzy dreigt uit de hand te lopen, zijn stoppen slaan door de blindheid des mensen, door reclame, pers, publieke opinie en elitair denken opgedrongen, ligt als een dun laagje vernis over deze roman. met fijne penseeltrekken legt van steenberge een glans op het doek van de kleine, persoonlijke levens, waarvan men maar al te graag de luiken dicht houdt, omdat het zonlicht pijn doet als het interieur belicht wordt.