‘wat jij, en dan weer die wind wat jij, en dan het tegenover elkaar staan wat jij’ blaadjes plukken van bloemen, terwijl ze om je heen uit bomen vallen. het lijkt zo natuurlijk en tegelijkertijd een poging om iets te controleren waar je geen invloed op hebt. om het grote verhaal te kunnen begrijpen, probeer je de wereld en je eigen binnenste zo klein mogelijk te maken zodat het in je handen past. tastbaar voor de vingers, zichtbaar voor het blote oog. seizoenen wisselen, gevoelens veranderen en jij als laatste ook. ‘blaadjes’ is de dertiende bundel en opvolger van het drieluik ‘avond’, ‘nacht’, ‘ochtend’ uit 2021. ahmed aboutaleb over het gedicht 'zullen we gewoon doen' in de zomer-bundel van stichting het park: 'als je op je rug onder een reuzenboom ligt, dan tovert dit gedicht een glimlach op je gezicht.'