‘een uiterst vermakelijke komedie.’ de telegraaf deel 1 van de tuinen van devon-serie, waarin een van de personages uit onder de italiaanse zon terugkeert in een dorpje aan de zuidkust van engeland staat darnley manor, een schitterend landhuis met uitgestrekte tuinen – en de bijbehorende schare tuinmannen. flappy scott-booth is de trotse bewoonster van het huis, samen met haar man kenneth, een succesvolle zakenman die in zijn jonge jaren fortuin maakte met een fastfoodketen en die nu al zijn tijd spendeert op zijn eigen golfbaan. flappy ziet er stralend uit; haar leven lijkt een perfecte droom. als een echtpaar dat overduidelijk nog rijker is dan zij een paar kilometer verderop een nog groter en chiquer huis betrekt, voelt de competitieve flappy zich uitgedaagd om de nieuwkomers te laten zien wie het belangrijkst is in het dorp. wat ze niet verwacht is dat ze, terwijl ze indruk probeert te maken op deze charles en hedda, tot over haar oren verliefd wordt op charles. een heerlijk, lang vergeten gevoel, maar ineens heeft ze niet meer alles in de hand – en ook in haar omgeving blijft dat niet onopgemerkt. is flappy dan toch niet helemaal perfect – en zelfs gewoon een beetje menselijk? in de pers ‘alles wat ze schrijft, komt rechtstreeks uit haar hart.’ jojo moyes ‘montefiore doet je vergeten waar en met wie je bent.’ libelle ‘een bijzondere roman. ik ga vanmiddag naar de winkel om nog zo’n wegdroomboek van santa te scoren.’ ***** chicklit.nl