gijs grauwelman leert al vroeg dat hij er niet mag zijn. ongewenst en onbemind. na de verdwijning van zijn vader groeit hij op in een incompleet gezin. een slechte start. is hij daarom een ‘rare’ geworden? iemand die liever naar vogels tuurt dan naar vrouwelijk schoon? die zich geen raad weet met zijn eigen lichaam, het liefst alleen is maar niet altijd? een getekende, of is hij uniek gewoon? de mensen waar gijs intensief contact mee krijgt, beinvloeden zijn leven. de materiele welvaart heeft hij voornamelijk aan opa te danken. helaas kan je zaken als ‘liefde’, ‘houden van’ of ‘hoe leer ik zoenen’ niet via een testament verkrijgen. dat deel van het leven is voor gijs een groot probleem. voor hem is liefde ongrijpbaar en onbegrijpelijk, roep ze zowel weerzin als afhankelijkheid op, bedwelmt ze hem en laat hem verweest achter. zelf spreekt hij over een vloek. het gaat zijn leven zo beheersen dat het zijn ondergang dreigt te worden. ineens, als uit het niets, is daar de dakloze, kwetsbare andrea. zij is voor gijs het grootste geschenk uit een hemel die geen antwoorden gaf. een gift waarvan de grootte gaandeweg duidelijk wordt. hij heeft geen idee hoe hij zich tot haar moet verhouden. op het moment dat hij het wel weet, is het te laat. peter gortworst (1952, zaandam) is schrijver van korte verhalen en boeken. met zijn kenmerkende en toegankelijke schrijfstijl is hij in staat de lezer mee te nemen in een wereld van menselijkheid, levenslessen, ernst, verdriet en humor. ‘bewoonde huid’ is een mooi en boeiend verhaal dat veel lezers kan raken.