meer dan een kruidenfenomeen klaasje rotstein-van den brink (1919-1997), beter bekend als klazien uit zalk, was in de jaren negentig niet uit de media weg te slaan met haar huismiddeltjes en kruidentips. critici noemden ‘dat gekke kruidenvrouwtje’ een kwakzalver, maar haar boeken waren bestsellers. hoe werd deze ‘gewone huisvrouw’ zo’n fenomeen? voor ze landelijk doorbrak, timmerde ze aan de weg als verteller van volksverhalen, dialectschrijver en weervrouw. ze zette zalk op de kaart, maar had een haat-liefdeverhouding met het dorp – en zalk met haar. van kooten en de bie persifleerden haar als ‘berendien uut wisp’, en door carnavalskrakers en andere commerciele zijpaden werd klazien haast een parodie op zichzelf. klazien nam geen blad voor de mond, maar verzweeg ook veel. ingrijpende momenten uit haar jeugd en moederschap lieten hun sporen na – en niet alleen bij haarzelf. met beter bekend als klazien uit zalk schetst joep boerboom een portret van een zelfbewuste, eigenzinnige en diepgelovige vrouw die zich bewoog op de dunne lijn tussen een gezonde leefstijl, natuurgeneeswijzen en kwakzalverij, en zich sterk maakte voor dialect en streekcultuur in een tijd dat dit allesbehalve populair was. joep boerboom (1973) is biograaf en journalist. hij schreef eerder de biografie van jan terlouw en diverse non-fictieboeken. daarnaast schrijft hij voor onder meer de stentor en het financieele dagblad.