het boek beproeft de geesten, of: het dodelijk gevaar van de derde weg, met als ondertitel: enkele vertrouwelijke gesprekken naar aanleiding van oude gereformeerde theologen als theodorus van der groe, alexander comrie en wilhelmus a brakel. met een slotbeschouwing van andrew gray en hermann friedrich kohlbrugge, van w. van der zwaag (1926-2014) zet op levendige wijze -in de vorm van samenspraken tussen kleinmoed, doolaard en ruimhart- de waarde en de kracht van het bijbels-reformatorische en puriteinse geloof uiteen en keert zich tegen het gevaar van de "derde weg". het christendom van de derde weg bestaat hierin dat men zalig wil worden buiten de zekere en bewuste kennis van christus om. het dodelijke gevaar van de derde weg is volgens hem dat veel gemoedsbewegingen als een vorm van zaligmakende overtuiging wordt beschouwd. rode draad van de samenspraken is "het juiste schriftuurlijke evenwicht tussen de goddelijke soevereiniteit en de menselijke verantwoordelijkheid". de schrijver keert zich in deze bundel tegen allerlei beperkende bepalingen waaraan een zogenaamd 'ontdekte' zondaar moet voldoen in zijn bekeringsweg. wat en hoe er ook volgens kleinmoed, een van de samensprekers, over het geestelijke leven mag worden geschreven of gesproken, een ding moet ontwijfelbaar zeker voor ons zijn, namelijk dat het oprechte geloof in christus onmisbaar en noodzakelijk is tot de zaligheid. dat ware geloof is volgens ruimhart de gezegende vrucht van de heilige geest. de schrijver bepleit een terugkeer naar de eenvoud van schrift en belijdenis en de daarop gegronde oude schrijvers.