in de jaren '30 was kapitein becking de leider van een expeditie, die naar nieuw-guinea werd uitgezonden met het vooropgezette doel om goud te vinden. daarbij moest de oorsprong worden achterhaald van de minuscule gouddeeltjes die met grote regelmaat uit het sediment van verschillende rivieren werden gezeefd. die zoektocht had slechts matig resultaat. dat deed echter weinig af aan de populariteit van becking, die halverwege de jaren ‘20 vanwege zijn doortastende optreden bij het neerslaan van een opstand een geziene figuur was geworden in nederlands-indie. toen hij later koos voor de strakke ordening van het fascisme wist becking zich nog steeds verzekerd van de sympathie van een groot deel van de koloniale bevolking. met de ontwikkeling van het economisch imperialisme op de achtergrond heeft theo huting de opkomst en de ondergang van zijn hoofdpersoon boeiend beschreven in beckings gouden bergen.