jean-paul sartre (1905-1980) wil met deze gedurfde proeve van "existentiele psychoanalyse" doordringen tot in de kern van de vermaarde poete maudit. dit essay reikt verder dan de betovering van baudelaires verzen - en ook verder dan het "poetisch fenomeen" dat de gekwelde dichter van "les fleurs du mal" in veler ogen is. sartre poogt immers vooral de mens baudelaire te leren kennen. hier blijkt dat uit alles wat baudelaire schreef en uit alles wat we over hem weten een betekenis valt te destilleren: de keuze van iemand om te zijn zoals hij is, en niet anders.