in de novelle bambini di praga schetst bohumil hrabal een surrealistisch beeld van 'gewone' gebeurtenissen. vier verzekeringsagenten reizen door het land om de mensen een pensioenpolis aan te smeren. op hun tocht ontmoeten ze de meest diverse types in de meest diverse omstandigheden. hun 'slachtoffers' hebben ze van tevoren goed uitgezocht. het blijken kleurrijke figuren, elk met zijn of haar eigen 'fantastische' verhaal. maar hoe zit het eigenlijk met de vier verzekeringsagenten zelf, en hoe loopt het uiteindelijk met ze af? de titel bambini di praga verwijst schertsend naar het kindeke jezus van praag in de maria victoriakerk op de kleine zijde. dit beeldje zou twaalf wonderbaarlijke genezingen hebben verricht. de italiaanse benaming in het meervoud [kinderen van praag] is een ironische aanduiding voor de vier verzekeringsagenten en hun wonderlijke wederwaardigheden. de tsjechische schrijver bohumil hrabal [1914-1997] debuteerde pas in 1963, toen het politieke klimaat in het toenmalige tsjechoslowakije dat toeliet. daarvoor had hij al vele teksten geschreven die niet konden worden uitgegeven. zo ook het verhaal bambini di praga, dat hrabal in 1947 schreef, maar eerst in 1964 kon verschijnen. andere teksten moesten zelfs op uitgave wachten tot na de fluwelen revolutie in 1989, toen hrabals verzameld werk [in 19 delen] uitkwam. kees mercks vertaalde tot nu toe zo'n twintig werken van hrabal, waaronder 'drie rabiate legendes', de verhalenbundel die in 2007 bij uitgeverij voetnoot verscheen als deel 2 in de tsjechische reeks moldaviet.