monica is een veertienjarig, naief, pubermeisje. dat ze aan het puberen is, is voor bijna iedereen goed merkbaar. alleen is het de vraag of het daadwerkelijk pubergedrag is, want wat niemand weet is dat pieter – een oudere man – als een ratelslang haar leven ingeslopen is. hoe ze op school wordt gepest is niets in vergelijking wat pieter haar aandoet. iedere keer wanneer ze denkt dat het niet erger kan, wordt het erger. haar ogen zien, haar hersenen beleven en haar hart voelt, wat een veertienjarige niet moet zien, beleven en voelen. monica komt uit een gebroken gezin en de familieband is nooit geweest hoe het moet zijn. ondanks dat de enige plek waar zij zich wel veilig moet voelen, ook niet veilig is, kiest ze steeds voor de veiligheid van haar familie. wanneer tijd haar inhaalt en ze haarzelf tegenkomt, besluit ze te praten. kiest haar familie ook voor monica? angstschreeuw verteld het verhaal wat je anders nooit zou horen. #metoo van nachtmerrie naar stockholm, van stockholm naar nachtmerrie.