van the times they are a-changin’ uit ’63 tot de songs van tempest (2012); al meer dan een halve eeuw fascineren de liedjes van bob dylan. de nobelprijswinnaar heeft sinds 1961 ruim zeshonderd songs geschreven en tientallen daarvan hebben een unieke, nobelprijswaardige kwaliteit. dat wordt niet alleen door jury’s onderkend, ook pers, publiek en kunstenaars plaatsen de inmiddels bejaarde bard op een voetstuk. de recensies zijn juichend, de concerten uitverkocht en er is geen artiest die zoveel gecoverd wordt als dylan. in zijn enorme catalogus is vrijwel geen lied te vinden dat niet door meerdere collega-muzikanten is opgepikt, van songs als blowin’ in the wind en knockin’ on heaven’s door bestaan honderden versies. zijn werk en zijn persoonlijkheid inspireren fanatieke biografen, fanzine-redacteuren en bloggers. de stapel dylanbiografieen is hemelbestormend en groeit nog wekelijks, evenals de aan hem gewijde websites en tijdschriften. maar wat vertelt de poeet, wat zingt de troubadour? in “andere tijden, trage treinen” voert dylankenner markhorst de lezer mee langs inhoud, achtergronden en schoonheid van een dertigtal dylansongs – en ontrafelt de rijkdom ervan.