het is caesar die in 57 v. chr. optreedt tegen de samenzwering van de laatste onafhankelijke belgische stammen, de ‘belgae’: bellovaci, nervii, atrebates, viromandui, ambiani, morinen, menapii, caleten, velocassen, atuatuci, condrusi, caerosen, paemanen & eburoni, onder aanvoering van de suessonen, met germaanse stammen van over de rijn. het doel hiervan is de onderwerping van noord-gallie aan romeins gezag. de ten noorden van de seine of sequana en marne of matrona woonachtige belgae zijn trots en oorlogszuchtig. ze verwijten de andere belgae het weggooien van hun onafhankelijkheid en trots door zich aan de romeinen te onderwerpen. de belgae hebben dan ook al geruime tijd het gevaar zien aankomen en zich hierop voorbereid door zich onderling te binden. ze stellen hun leger samen uit de contingenten van de bij hun aangesloten volksstammen. een van deze volksstammen zijn de eburonen.