oma is er niet meer… wat doe je met een gemis dat alleen maar groter wordt als je probeert minder te missen? ze had gezegd: ‘als je je verdrietig voelt omdat ik er niet meer ben, juist dan ben ik heel dicht bij je.’ dan kom je er langzaam, beetje bij beetje, achter dat degene van wie je houdt nooit echt weg is. dat je overal tekenen kunt zien van de liefde, de aandacht, de aanwezigheid van die ene die lijfelijk niet meer aanwezig is – maar toch altijd dichtbij. in schitterend gedetailleerde zwart-wittekeningen die zijn geinspireerd door zijn bezoeken aan nepal, verbeeldt mark janssen een wereld waarin een vlinder, een vis, een aapje en andere kleine tekens de verschijning zijn van de grootmoeder die gemist wordt. een verhaal dat ontroerend is in zijn schoonheid, zijn eenvoud en zijn taal. een boek dat troost en hoop brengt voor jong en oud. mark janssen verrast opnieuw…