in januari 1953, tijdens een van de grootste stormen van de eeuw, voer kapitein andries penning met het schip de westland en zeven bemanningsleden over de noordzee. om vervolgens nooit aan te komen op zijn bestemming in engeland. na hun vertrek uit duitsland, werd er zelfs helemaal niets meer vernomen van het schip en haar bemanning. helemaal niets. zij zouden de eerste nederlandse slachtoffers zijn van wat later de watersnoodramp werd genoemd. maar ruim 65 jaar later wordt de stilte verbroken als de kleindochter van de kapitein een niet te negeren drang voelt om op onderzoek uit te gaan. en beetje bij beetje de laatste dagen van haar opa kan reconstrueren, met zo’n verrassende uitkomst dat zelfs de landelijke kranten en tv-zenders het niet konden negeren. het resulteert in een aangrijpend en ontroerend verhaal – met een vleugje humor – verteld vanuit haar oogpunt en verteld vanuit zijn oogpunt.