in de stad uit berichtte petra possel over haar nieuwe leven op het friese platteland, waar ze na het overlijden van haar man ging wonen. in alles gaat over is ze inmiddels gesetteld en lijken de wittebroodsweken een beetje voorbij. niets is meer wat het was: de man van de sokkenvrouw overlijdt, de broodbus stopt noodgedwongen, de kerkgemeenschap verhuist wegens gebrek aan jong bloed naar workum, de bouw van het windmolenpark zorgt voor overlast en een enkele fries blijkt met scheve ogen naar 'die hollanders' te kijken. want in deze roerige tijden verhuizen steeds meer mensen naar het platteland om rust te zoeken, er is een run op huizen ontstaan en de prijzen stijgen de pan uit. maar er is ook hoop. zo luiden de kerkklokken voor de covidslachtoffers, leeft het verlangen naar een elfstedentocht als nooit tevoren en kon er weer geschaatst worden! possel vertelt over de kleine geneugten van haar dorpse bestaan, het ogenschijnlijk eenvoudige leven: het belang van kerstkaarten, het onophoudelijke gezang van vogels, de vertrouwde geluiden op straat en het eindeloze uitzicht vanaf de oude zeedijk. in alles gaat over bekijkt possel haar dorp met andere ogen en legt ze op de haar kenmerkende grappige, vlotte schrijfwijze mooie gebeurtenissen bloot.