in zijn 'soliloquium', letterlijk ‘alleenspraak’, voert bonaventura (ca. 1217–1274) een innerlijke dialoog met de ziel over de weg van geestelijke oefening. in vier contemplaties – op het innerlijke, het uiterlijke, het lagere en het hogere – verkent hij hoe de mens zichzelf en god kan leren kennen. in heldere, toegankelijke taal verbindt hij franciscaanse eenvoud met mystieke diepgang. 'alleenspraak' markeert het begin van bonaventura’s mystieke werk en bevat in de kiem zijn weg van zuivering, verlichting en vereniging met god. hij toont hoe zelfkennis tot godskennis leidt, hoe angst in hoop verandert, en hoe de ziel in dagelijkse oefening rust vindt bij god. zo wijst 'alleenspraak' de lezer een spirituele weg die even eenvoudig als diepzinnig is. deze nederlandse vertaling ontsluit een sleuteltekst van de middeleeuwse mystiek voor hedendaagse lezers die zoeken naar wijsheid, geloof en bezinning.