‘hallucineren speelt een grote rol in mijn schrijven. de staat waarin ik me gedurende het schrijven bevind, is op de keper beschouwd abnormaal.’ aldus friederike mayrocker, geboren en gestorven in wenen (1924-2021), vermaard, vereerd en gezegend met een onnavolgbaar taal- en levensgevoel. ze las veel, maakte op allerlei blaadjes notities, monteerde wat ze oppikte of, zoals ze dat zelf noemde: wat ‘haar aansprong’. schrijven was voor haar een lichamelijk proces, waarvoor ze woorden bedacht als denkfladderen, schedelvreugde en hersenwonder. omhelzingen horen voor haar bij alle leven en schrijven. in alle omhelzingen zijn alle gedichten uit de bundel von den umarmungen (insel-bucherei 1352) in het duits en in het nederlands samengebracht. ton naaijkens (martinus nijhoff-laureaat 2023) schreef er een uitgebreid nawoord bij.