‘robin kramer schrijft bijzondere korte verhalen: dwingend, ritmisch, zorgvuldig. hij heeft een scherpe antenne voor wat mensen allemaal proberen, zeggen of juist verzwijgen – en voor wat ze elkaar uiteindelijk allemaal aandoen.’ thomas heerma van voss hoe word je volwassen? de (terugkerende) personages in achtertuinen proberen van alles. ze verhuizen, verloven en raken in verwachting. maar onder de oppervlakte borrelen nog altijd eenzaamheid, twijfel en onuitgesproken verlangens. achtertuinen gaat over vriendschap, liefde en familie, en de bijna onvrijwillige afstand die er soms tussen mensen kan ontstaan. 'het is genieten van mooie oneliners, prachtige metaforen, opmerkelijke quotes en zeer veel passages die tot nadenken stemmen. de luchtige, vooral vlot leesbare manier waarop kramer hiermee omgaat in een onberispelijk taal- en woordgebruik, spreekt voor zich: hij kan zijn schrijverstalent niet verbergen. achtertuinen is zonder twijfel een sterk debuut: 112 pagina’s genieten van een indrukwekkende schrijfstijl. het is uitkijken naar meer literair werk van robin kramer.' - boekenkrant ‘verhalen die balanceren op het snijvlak, op een omslagpunt. robin kramer weet het hyperpersoonlijke aan te raken zonder het uit te leggen en daarin ligt een enorme kracht besloten.’ leonieke baerwaldt ‘robin kramer suggereert met zo weinig mogelijk woorden zo veel mogelijk diepte. zijn werk doet denken aan amerikaanse korte verhalen zoals die van raymond carver.’ mattijs dereadt robin kramer (1990) is schrijver. zijn korte verhalen verschenen onder andere in de revisor, tirade, papieren helden en kluger hans. hij schreef over film en beeldende kunst voor rekto:verso, hart magazine en humbug magazine. voor museumtijdschrift maakt hij de podcast de aanwinst, in samenwerking met vereniging rembrandt. achtertuinen is zijn literaire debuut. robin woont en werkt in zwolle.