Achterstallig geluk
Achterstallig geluk
Een niet bij name genoemde dochter bezoekt voor de laatste maal het huis van haar moeder. Om afscheid te nemen, maar ook in de hoop in het reine te komen met het verleden en met zichzelf. Het lijkt een hopeloze missie; bitterheid en verdriet overheersen.
Het beeld kantelt wanneer ze haar moeders schoenen vindt, vele jaren zorgvuldig bewaard. Zwartfluwelen, hooggehakte avondschoenen, symbool van een gedroomd leven. Belangrijker nog is de vondst van het verloren gewaande jaarboek dat zijzelf als heel jong meisje bijhield.
Waar de volwassen dochter alleen kan omzien in wrok, blijkt het kind mild en zonder oordeel te zijn geweest. Dat geeft haar niet alleen een zuiverder blik op haar jeugd, maar ook op het verstoorde leven van haar moeder. In glashelder en messcherp proza beschrijft lieneke dijkzeul in deze deels autobiografische roman het leven van een kind in de jaren vijftig.
Een kind dat er niet had mogen zijn, maar desondanks vastberaden is te bewijzen dat het bestaansrecht heeft.
Producteigenschappen:
Meer informatie
Bekijk ook
Onze man in Berlijn
ruud van wezel wil zijn leven anders inrichten dan zijn ouders, van wie het huwelijk op een dramati...
Zoveel tussen ons
we hebben elkaar nodig. om te overleven en om gezien te worden. om graag gezien te worden. het is a...
62. Spokenjacht
er is een postkoets op vrijdag de dertiende met lading en passagiers spoorloos verdwenen. de paniek...
Wees sterk. Wees vriendelijk
van politieke leiders verwachten we niet alleen dat ze een juist besluit kunnen nemen, maar ook dat...
