in 1990 verdween een land van de wereldkaart. in de eenenveertig jaar die oost-duitsland heeft bestaan, was het in westerse ogen meer een metafoor dan een echte plek, meer het clichebeeld van het grauwe communisme dan een land van echte mensen. na de eenwording van duitsland werd de geschiedenis van de ddr gepolitiseerd en gebagatelliseerd. het leek alleen maar over stasi-agenten, de greep van het partijapparaat en de onvrijheid van de burgers te gaan. katja hoyer rekent af met deze achterhaalde perceptie. in achter de muur presenteert zij voor het eerst een volwaardige, evenwichtige geschiedenis van de ddr – een geschiedenis die enerzijds werd gemarkeerd door wachttorens aan de grens, door geheime politie en brute onderdrukking, maar anderzijds door uitgebreide sociale zorg, ongeevenaarde gendergelijkheid en afschaffing van privileges. er waren burgers die het zwijgen werd opgelegd, maar er waren er ook die zich voor het eerst gehoord voelden. aan de hand van uitgebreid nieuw onderzoek en getuigenissen uit de eerste hand schrijft hoyer over een fascinerend verleden. van de puinhopen van de tweede wereldoorlog tot aan de ineenstorting van de sovjet-unie is dit het ware verhaal van dat andere duitsland, het duitsland achter de muur.