achter de donkere wouden is een ode aan een zoon en een aanklacht tegen de wereld waar de liefde en de woede van afspat.‘het heeft me twintig jaar gekost om de kracht te vinden achter de donkere wouden te schrijven, een roman over ons leven in georgie en rusland, over wat er met mijn zoon gebeurde tijdens de laatste nacht van zijn leven, wie mijn jongen ontvoerde en vermoordde, waarom zoiets afschuwelijks kon gebeuren. maar ook over wat een prachtige jongen hij was, nog steeds is, en voor altijd zal blijven.’ – aleksandr skorobogatov ‘met deze prachtige, tragische roman heeft skorobogatov zijn plek in de grootse russische traditie verdiend.’ – le figaro over sergeant bertrand‘een onvergetelijk en oergeestig avontuur, en een ontroerende ode aan de kleine man, die het al moeilijk genoeg heeft in het leven.’ – •••• nrc over de wasbeer‘aleksandr skorobogatov geldt als een van de interessantste postcommunistische russische auteurs.’ – de standaard der letteren