de franse schrijver en denker albert camus (1913-1960) was een van de voornaamste intellectuele stemmen van de twintigste eeuw. zijn vertolking van de ervaringen van absurditeit en revolte in essays, romans en toneelstukken vonden brede weerklank in het naoorlogse europa en daarbuiten. camus’ scepsis ten aanzien van de grote ideologieen, zijn gevecht met het nihilisme en zijn onvermoeibare verdediging van het leven en de menselijkheid zijn nog altijd voor velen een bron van inspiratie. dit boek geeft een beknopt overzicht van het leven en de belangrijkste werken van camus. maar vooral wordt de ontwikkeling van zijn denken van absurditeit naar revolte geschetst in een historische en literair-wijsgerige context. daarbij komt ook de vraag naar de overkoepelende eenheid van zijn werk aan bod. jozef waanders studeerde geschiedenis en filosofie in utrecht en leuven. hij was als adviseur verbonden aan de ministeries van buitenlandse zaken en defensie, en werkt nu in die hoedanigheid voor het ministerie van algemene zaken. daarnaast is hij hoofdredacteur van filosofie-tijdschrift. eerder verscheen van hem bij gompel&svacina het boek ‘sporen van transcendentie. de filosofie van karl jaspers’.