‘dit is geen boek. dit is een heiligdom. ga naar binnen en haal diep adem.’ (jennifer dukes lee) als christie purifoy op maplehurst aankomt, verlangt ze naar rust in haar drukke, gejaagde leven. het grote victoriaanse boerderijhuis boven op een heuvel in pennsylvania herbergt een schat aan mogelijkheden. het is een plek waar ze eindelijk datgene kan ontvangen en vasthouden waar we allemaal naar verlangen – een thuis. in lyrisch, beschouwend proza onthult christie langzaam de beproevingen en overwinningen van haar eerste jaar op maplehurst – van de hevige hitte van de zomer tot het glorieuze bladerdak van de herfst, en van het stille verdriet in de winter tot de onverwachte zegeningen van de lente. door wat ze vertelt over planten, de tuin onderhouden, de poort openzetten voor de buren en de taal van een plek leren spreken, neemt christie je mee in de pijn en de vreugde van iets wat klein begint, en in de verwondering over een god die bij ons wil wonen. purifoy opent haar huis en haar hart – en ze schreef een lofzang op het leven. ‘zodra je iets gelezen hebt van christie purifoy, wil je alles lezen wat ze schrijft. schitterend, verfrissend en onvergetelijk mooi. dit boek is een weldaad voor je ziel.’ ann voskamp ‘een verbluffend, ritmisch geschreven werk van ongeevenaarde kunstzinnigheid. geen twijfel: dit boek is een must voor de liefhebber van de rust, het beschouwende en de schoonheid.’ (seth haines) christie purifoy heeft literatuur gedoceerd, onder meer aan de universiteit van chicago en de universiteit van north florida. ze woont nu met haar man en vier kinderen in de staat pennsylvania.