in ‘aardbeien op het wad’ heeft wadloopgids theo spijker ervaringen met deelnemers vastgelegd. humor, drama en informatie over het wad en wadlopen zijn vaste bestand delen van de verhalen. net als zijn liefde voor het wad. heb je nog nooit wadgelopen, dan wil je dat na het lezen van dit boek gegarandeerd gaan doen. ken je het wad al van dichtbij, dan is het een feest van herkenning. “niet alleen op het wad, maar ook op papier gidst wadloper theo spijker je door de raadselachtige werkelijkheid aan de andere kant van de dijk. al is hij er honderden keren geweest en herkent hij de humeuren van de zee, toch is ook hij iedere keer opnieuw voor het eerst te gast. vaak zoekt hij, soms verdwaalt hij, maar elke tocht voert hem uiteindelijk naar de overgave van de kleine mens aan de grote natuur.” – mathijs deen --- theo spijker (1956) verhuist op 22-jarige leeftijd van laren (nh) naar groningen. van droge zandgrond naar natte zeeklei. toch duurt het nog zeventien jaar voor hij voor het eerst in aanraking komt met het fenomeen wadlopen. al bij zijn eerste wadlooptocht raakt hij besmet met het wadvirus en besluit hij de opleiding tot wadgids te volgen.