aanblik gaat over kijken, over het proeven met de ogen, over het aftasten van een portret en het verkennen van een landschap door de lijst van een schilderij. alles begint met een eerste aanblik. wat daar op volgt, is nauwelijks te voorspellen. de kijker wil het geziene doorgronden. de bekekene heeft ook zo zijn wensen. en wat als we de blik van een ander volgen? na de de geluiden staat ook in de tweede dichtbundel van paul meeuws een zintuig centraal. met zijn scherpe blik wijst meeuws onvermoede details aan in doodgewone taferelen. hij voert de lezer bovendien mee naar musea en het schildersatelier in een poging om zo dicht mogelijk bij de oorsprong van het beeld te komen. 'meeuws laat zien dat hij niet alleen een woordkunstenaar is en een goed luisteraar, maar dat hij zeker bedreven is in het observeren van mensen en dingen.' literair nederland: