van jongs af aan hoorde ian buruma de verhalen van zijn vader over ‘de oorlog’. er waren ernstiger verhalen, al was het zijne erg genoeg. hij was ondergedoken, werd opgepakt, tewerkgesteld in berlijn, overleefde bombardementen en ontsnapte aan de hongerdood. maar wat buruma het meest intrigeerde: na de oorlog probeerde zijn vader – met vele anderen – zijn leven voort te zetten alsof er niets was gebeurd. in 1945 onderzoekt buruma wat er precies gebeurde vlak na de meest verwoestende oorlog in de geschiedenis. hoe richtte de wereld zich op uit de puinhopen? wat deden overheid en bevolking om honger te bestrijden, misdadigers te straffen en vluchtelingen een huis te geven? in een mozaiek van persoonlijke verhalen, brieven, dagboeken en films geeft buruma een onthutsend beeld van de onmiddellijke nasleep van de oorlog, in europa, amerika, azie en de sovjet-unie.