laurens is jong en maakt muziek. de wereld ligt aan zijn voeten en hij kan alles aan. ‘unbreakable me’, noemt hij zichzelf. maar dan loopt het mis in de liefde. zijn opa sterft. corona breekt uit. zijn beste vriend keert hem de rug toe en papa en mama maken zoveel ruzie dat hij begint te lopen. snel. sneller. snelst. hij woont alleen in de caravan en begint minder en minder te eten. hij vermagert zienderogen, maar trekt drie truien over elkaar aan zodat niemand het kan zien. tot op een dag het verdict valt: anorexia. meer eten en minder bewegen raadt iedereen aan. maar zo makkelijk is het niet. er is een nijdig stemmetje in zijn hoofd dat net het tegenovergestelde dicteert... guy didelez studeerde voor leraar nederlands en gaf lange tijd les. hij schrijft jeugdverhalen, toneelteksten en scenario’s. jaarlijks geeft hij honderden lezingen in scholen en zijn boeken worden geregeld herdrukt. laurens van de velde specialiseert zich in klassieke gitaar aan het conservatorium van gent. hij hoopt met dit boek veel mensen te bereiken die harde klappen in het leven kregen en hen te laten zien dat er – hoe diep je als mens ook mag zitten – altijd redding mogelijk is.