wordt het kwaad het best belichaamd door de afschuwelijke ogen van de niddhog, door het dappere hart van sioban, koningin van de sudenna's, of door de engelachtige gelaatstrekken van aylissa? vaak kiezen monsters onverwachte wegen en nestelen ze zich in de meest onschuldige geesten. sioban begrijpt dit maar al te goed. elke dag raakt haar nicht aylissa een beetje meer verstrikt in een verraderlijke wreedheid en dorst naar macht. de jonge vrouw gebruikt haar vindingrijkheid en listen om haar doel te bereiken. ze gaat zelfs zo ver dat ze de fitchell gebruikt, een voorouderlijk wapen dat door de heksen zelf is gemaakt. hoewel aylissa geweld gebruikt, aarzelt ze niet om haar prooi op subtielere en kwaadaardigere manieren aan te vallen. zo is sioban al snel getuige van de ondergang van haar trouwe seamus. hij zinkt weg in een hallucinante waanzin waaruit hij niet lijkt te kunnen ontsnappen. kan de koningin van de sudenna's het verdragen om haar vriend gelyncht en... ter dood gebracht te zien worden? meer dan ooit zal de heldin van de klaagzang van de verloren gewesten het hoofd moeten bieden aan haar demonen...