het doel van een organisatieopstelling is om verstoorde situaties en patronen binnen een organisatie of systeem helder te krijgen. dit kan plaatsvinden in groepssessies, workshops of individuele sessies. de client selecteert uit de aanwezige deelnemers ‘representanten’ die verschillende elementen van de ingebrachte vraag vertegenwoordigen. tijdens individuele sessies worden objecten, zoals vloerankers of figuren gebruikt, om deze aspecten te symboliseren. organisatieopstellingen hebben vaak de reputatie ‘zweverig’ te zijn door het concept van het ‘wetend veld’ van bert hellinger. dit idee beschrijft een hypothetisch veld waarin alle kennis en ervaringen van het universum opgeslagen zouden zijn, wat voor velen als te abstract wordt ervaren. de opstellingsmethode van jan en elvira velsen richt zich op het uitleggen van de onderliggende dynamieken van organisatieopstellingen aan de hand van actuele wetenschappelijke inzichten, zoals epigenetica, neuroplasticiteit en spiegelneuronen. hiermee bieden zij een meer empirische en begrijpelijke basis voor de werking van organisatieopstellingen, zonder te steunen op filosofische concepten die niet altijd algemeen aanvaardt zijn. door een wete