de letters op de grafstenen van oss komen al veertig jaar uit dezelfde hand, maar niet uit de hand die het bedrijf naar buiten toe draagt. terwijl haar man de klanten ontvangt en de eer opstrijkt, tekent miep in stilte elke naam, elke datum, elke rouwregel — met een precisie die niemand navraagt en niemand hardop erkent. haar dochter ans groeit op tussen het steengruis en het zwijgen, en ziet wat er wel en niet gezegd wordt aan de werktafel: wie geld leent zonder kwitantie, wie een fout wegwerkt in het holst van de nacht, wie zijn eigen naam op een gevel zet die niet helemaal van hem is. jaren later, met een schoolschrift vol verborgen aantekeningen in haar handen, probeert ans alsnog recht te zetten wat een leven lang scheef is blijven staan. maar hoe zet je iemand in steen die zichzelf nooit heeft laten zetten?dit boek is door ai gegenereerd.