zijn we te laat? deze vraag drong zich op aan journalist en schrijver frank von hebel tijdens zijn reis naar spitsbergen. hij nam deel aan de sees-expeditie (scientific expedition edgeoya svalbard) op het expeditieschip ortelius. onder leiding van het arctisch centrum van de rijksuniversiteit groningen onderzochten vijftig wetenschappers de gevolgen van klimaatverandering voor de wereld van gletsjers, toendra’s en ijsberen. spitsbergen is het snelst opwarmende gebied ter wereld. het kwik stijgt er elke tien jaar gemiddeld met een graad celcius. von hebel zag met eigen ogen hoe de beschaving zich meer en meer opdringt aan het ooit ongerepte landschap dat in 1596 werd ontdekt door willem barentsz. de gletsjers trekken zich met schrikbarende snelheid terug, de permafrost slinkt zienderogen en jaarlijks haalt men 20.000 kilo afval van de stranden. zelfs de wereldzadenbank kwam door smeltwater even blank te staan. maar ook onze eigen geschiedenis dreigt door de opwarming van de aarde letterlijk en figuurlijk weg te spoelen. expeditie spitsbergen neemt de lezer mee in de bijzondere wereld van deze archipel en maakt duidelijk dat klimaatverandering een veelkoppig monster zal zijn.