vera pavlova (moskou, 1963) was leerlinge aan het schnittke muziekcollege, zong in een kerkkoor, studeerde af als muziekhistorica en brak drie jaar later door met onthullende gedichten die menig lezer met verdrongen herinneringen, verzwegen ervaringen en latente verlangens confronteerden. pavlova blijft het liefst uit de schijnwerpers. om met haar eigen woorden te spreken: tot een interview zal ik me nooit verlagen, al sla je me do. interviewen gaat mijn krachten te boven, – al ti je me op. immers, niemand komt met mijn eigen vragen – ’t is nu eenmaal zo. en ik heb een vraag voor die niemand over, maar die kost me de kop. de mediabelangstelling rond pavlova is niettemin enorm. zij is onderwerp van tv-shows en documentaires. haar werk is inmiddels in 19 talen vertaald.