jit narain (livorno, suriname, 1948) is opgeleid als huisarts in leiden. in de jaren '70 ontpopte hij zich als groot voorvechter van het sarnami, de taal van de surinaamse hindostanen. hij debuteerde als dichter met 'dal bhat chatni' [gele erwten, rijst, chutney] (1977), waarna een tiental bundels volgde, ook in het nederlands, als laatste 'rahan/bestaan' (2017). ze verschenen hoofzakelijk in eigen beheer in suriname. in zijn poezie bezingt hij de voorouders die van india kwamen en die zich als landbouwers uit de modder omhoog wisten te werken. voorts is de tweede emigratie (naar nederland) en het gevoel van ontworteling dat daaruit ontsproot een constante in zijn poezie. zijn rijpste werk onttrekt zich meer en meer aan het anekdotische, maar blijft dankzij de metafora sterk beeldend. in 1988 verscheen zijn tot dan verzamelde poezie in india. in 1991 ging jit narain definitief terug naar zijn geboorteland, waar hij in het district saramacca een polikliniek opende en ook maatschappelijk en literair actief werd. in 1987 ontving jit narain de rahman khan-prijs voor zijn poezie. michiel van kempen ontving dezelfde prijs voor literatuurstudie. bij die gelegenheid verscheen in suriname de bundel waar ben je daar/ bate huwan tu kahan, nederlandstalige poezie met een vertaling in het sarnami. bij gelegenheid van de eerste jit narain cultuurprijs verschijnt van deze titel nu in nederland een herziene editie. daarmee is voor het eerst werk van jit narain 'officieel' in nederland uitgegeven.