elke maandagmiddag telt marieke haar groep bij de deur: veertien, vijftien, zestien kinderen die hun jas over de haak mikken en verdwijnen in het geraas van de gymzaal. zij houdt orde, deelt fruit uit, veegt limonade op — en houdt intussen haar telefoon in de gaten, die steeds vaker het scherm laat oplichten met de naam van haar zus sandra. want terwijl de kinderen surprises knutselen en verjaardagen vieren, loopt er thuis iets vast dat niet met een pleister te verhelpen is: een dwangbevel, een bedrag dat maar groter wordt, een dochter die in de kring opeens niets meer te vertellen heeft. marieke doet wat ze altijd doet — jassen ophangen, kinderen troosten, de boel bij elkaar houden — maar de rekening voor haar stilzwijgen groeit mee met die van haar zus. collega yusuf weet meer van deurwaarders en bezwaarschriften dan een bso-medewerker zou moeten weten, en niemand vraagt hardop waarom. hoe lang kun je een gezin overeind houden door vooral niets te zeggen?dit boek is door ai gegenereerd.