het regent van opzij als ellen met haar koffer voor cafe de kwartel staat. twee weken, heeft ze gezegd — genoeg om de flat van haar moeder leeg te ruimen voor het verhuiswagentje naar ter reede komt. boven de zaak is een kamer vrij, de sleutel ligt al klaar naast de suikerpot.maar in laden en op vensterbanken duiken dingen op die niemand haar heeft uitgelegd: een brief die niet is wie hij zegt te zijn, een rekening die al zesentwintig jaar op de negentiende van de maand geld ontvangt, een dochter die haar tas al gepakt heeft voor een vertrek dat niemand hardop noemt. achter de tap zwijgt ko zoals hij altijd zwijgt, en op de veerboot naar breskens staat een man die haar nooit is vergeten, al doet hij of hij haar nauwelijks kent.twee weken worden meer weken. en hoe langer ellen blijft, hoe minder duidelijk wordt wie hier eigenlijk op wie wacht.dit boek is door ai gegenereerd.