hij stond bij het hek. bewegingsloos als een afgeknotte boomstam. zijn blik was vast op haar gericht. ze aarzelde nauwelijks en liep in zijn richting. hij bleek een van de militairen te zijn, die de vorige avond zo klunzig de vlag hadden gestreken, zag ze. dat was eigenlijk wel een aandoenlijk schouwspel geweest; gevaar viel dus amper te duchten. lotte stigter besluit op een dag tegen de zin van haar dominante vader en met stilzwijgende steun van haar moeder deel te nemen aan een vrouwenvredeskamp. de locatie is een voormalige duitse bunker, het verhaal speelt zich af in de beginjaren tachtig van de vorige eeuw. het groepje vrouwen zet tentjes op bij de bunker en besluit als protest tegen het militaire systeem bloemen aan het hek te bevestigen. de actie leidt de militairen sterk af en ze hebben geen idee hoe ze er op moeten reageren. binnen de vrouwengroep ontstaan wrijvingen en lotte is eigenlijk de enige die kritische vragen stelt. bij de militairen overziet alleen brand de situatie. vanuit hun beider, wisselend perspectief, komt in fijnzinnige en humoristische bewoordingen een tot in deze tijd zeer herkenbaar verhaal tot leven. eerder verschenen van cees van den hof twee historische romans de triptiek en thaddeus, de verhalenbundel anamorfosen en een (dubbel)roman de maanvijver.