de goden hebben de naam thorgal weggevaagd en ook hijzelf is alles vergeten. kriss van valnor heeft zich over hem ontfermd en maakt hem wijs dat hij haar partner is, de gevreesde piraat shaigan-zonder-genade. kriss en shaigan schuimen de noordelijke zeeen en kustgebieden af en plunderen dat het een lieve lust is, aan het hoofd van een troep barbaarse vikings. maar bij elk bloedbad, bij elke man die wordt terechtgesteld, bij elke vrouw die wordt gefolterd voelt shaigan iets knagen. een last die zwaar op zijn hart drukt. waarom herinnert hij zich niks? kan hij kriss vertrouwen? maar mag een leider wel twijfelen... door zijn stemmingswisselingen beginnen zijn getrouwen zijn bevelen in vraag te stellen en zijn reputatie als ‘meedogenloze leider’ wankelt. op een drakar is muiterij nooit veraf.