nadia telt ballen, telt namen, telt streepjes op een presentielijst — dat is haar werk in de gymzaal waar ze zelf ooit als kind hing aan het klimrek. als een nieuwe jongen, ayoub, wordt aangemeld, ziet ze in zijn moeders tas een envelop die ze meteen herkent: dezelfde soort brief die ooit op hun eigen keukentafel lag, jaren geleden, vlak voordat haar zusje yasmin voor maanden uit huis werd geplaatst. wanneer de bergkast met oude dossiers wordt leeggehaald voor een verbouwing, begint nadia te zoeken naar het formulier dat toen over hen is geschreven. ze vindt handschriften, kladjes, een kantlijnnotitie die niemand haar wil uitleggen. hoe dichter ze bij een naam komt, hoe meer mensen zwijgen — haar moeder, haar zus, haar collega. iedereen blijkt iets te hebben gedaan, gezegd of nagelaten, en niemand wil de eerste zijn die het toegeeft.dit boek is door ai gegenereerd.