elke zomer, dertien jaar lang, staat de caravan van de familie bosma op plek veertien. de oprijblokken passen nog precies, de dobber hangt nog in de beuk, tine op vijftien zet nog koffie die niemand hoeft te vragen. sinds mei staat er niemand meer aan de andere kant van het gas aan te steken, en op deze camping praat niemand daarover — dat is hier de afspraak, ongeschreven maar door iedereen gekend. marieke houdt de zomer overeind zoals ze de tent overeind houdt: met de juiste hoeveelheid blokjes onder de poot, met koffie die precies tot de rand wordt geschonken en nooit erover. haar dochter sanne heeft daar genoeg van. zij praat wel, tegen een journalist, over een vader die zeven jaar lang een fraudeur werd genoemd voor iets wat hij nooit heeft gedaan — en over wat dat met hem deed. ergens tussen het aanhangen van de disselkist en het weer inpakken ligt een envelop die al weken ongeopend in het dashboardkastje ligt, met een bedrag erin dat niets goedmaakt en alles verandert.dit boek is door ai gegenereerd.