twintig jaar lang regelt marjan de sinterklaasintocht van nesselande: de boot, de bitterballen, de vergunning, het geld dat nooit klopt maar altijd net genoeg is. als een nieuwe bewoner, sven, voorstelt om dit jaar roetveegpieten te doen, zegt ze zonder nadenken de zin die de hele wijk nog maanden zal naspelen: over mijn lijk. vanaf dat moment is niets meer gewoon een buurtfeestje. er komt een prikbord met stemstickers, er verschijnen screenshots, er wordt geteld en geteld. ondertussen houdt winkelierster farida haar mond vol en haar etalage leeg, vaart schipper kees stilletjes zijn laatste route uit, en filmt marjans dochter alles wat haar moeder liever niet gefilmd zou zien. iedereen wil ergens gelijk in krijgen, niemand vraagt wat het kost. wat er ook uit die stemming komt: de boot vaart zaterdag uit. de vraag is wie er dan nog aan de kant staat.dit boek is door ai gegenereerd.