waarom een boek over ouderenmis(be)handeling? geen aantrekkelijk thema, maar juist daarom. dit boek wil ouderenmis(be)handeling (omb) uit de taboesfeer halen en het bespreekbaar maken. het is voornamelijk geschreven voor hulpverleners die met het thema (kunnen) geconfronteerd worden, maar ook voor de besturen van organisaties en voor de man in de straat, kortom: voor iedereen die denkt dat omb ver van zijn of haar bed gebeurt. omb wordt nog altijd omsluierd door een taboesfeer: als je er niet over spreekt, bestaat het niet. er is onwetendheid over wat het inhoudt, wat de beste aanpak is en/of op welke diensten je hierbij eventueel een beroep kan doen … omb is een problematiek die zich grotendeels afspeelt achter gesloten deuren, zonder getuigen. plegers zijn meestal vertrouwenspersonen en familieleden van het slachtoffer waardoor het vaak lang duurt voor het probleem wordt ontdekt. loyaliteit, angst, schaamte en onmacht zijn de belangrijkste redenen waarom ouderen zelf hier niet snel over zullen praten. dit boek reikt zorgverleners handvatten aan om het probleem te herkennen en ermee aan de slag te gaan. het praktische stappenplan is bruikbaar in verschillende settings: ziekenhuizen, huisartsen, mutualiteiten, ocmw’s, politiediensten, wzc …